Mechelen kinderstad

Meer dan halfweg is de vakantie al weer. Hoog tijd om nog eens een uitstapje te ondernemen. Geoloog-in-Spe en Miss-Smartie doen een hele week muurklimmen (een van de basisvaardigheden die toekomstige wereldreizigers onder de knie moeten hebben, zeg nu zelf) dus blijven enkel Spring-in-‘t-veld en ik over.

We trekken naar Mechelen om zijn kindvriendelijke reputatie uit te testen. Op het menu staat een bezoekje aan het Speelgoedmuseum waar een tentoonstelling loopt over treintjes omdat Mechelen uitgebreid 175 jaar spoorwegen viert –zo lang is het geleden dat er voor het eerst een trein reed op het Europese vasteland, tussen Brussel en Mechelen - en in een kinderstad hoort daar een kindertentoonstelling bij of wat dacht je? Daarna volgt een boottochtje naar dierenpark Planckendael want tegen dan zal Spring-in-‘t-veld nood hebben aan een frisse neus, me dunkt. De 538 treden van de Sint-Romboutstoren beklimmen en de kinderhoekjes in de kerken gaan ontdekken, zijn voor een andere keer, als we voltallig zijn.

Akke, akke, tuut-tuut, weg zijn wij!

Al van bij aankomst in het Speelgoedmuseum begint de pret. Er is een reuzengrote knuffelbeer, een zoektocht naar de schatkist en we mogen stemmen wat het speelgoed van het jaar wordt. De vaste collectie is prachtig: speelgoedwinkeltjes die je door de decennia heen ziet evolueren van houten marktkraampjes, over snuisterwinkeltjes met plafondhoge kasten vol kleine schuifjes tot modernistische jaren 30 speelgoed-speelgoedwinkeltjes (als je me nog volgt). Prachtige antieke poppenhuizen, poppen in alle geuren en kleuren (wat een verschillende gezichtjes allemaal!), Barbie die haar looks door de jaren heen perfect weet te behouden, bouwspeelgoed waarvan je vergeten was dat het bestond (Mecano), miniatuur kermismolens die Spring-in-‘t-veld zelf in beweging kan zetten, etc. De ‘Trein, trein, trein’ tentoonstelling is volgens mij een paradijs voor modelbouwers, maar voor Spring-in-‘t-veld kan niets op tegen de levensgrote Darth Vader uit Legoblokken mét bijhorende masker-hijgstem.

Zie ginds komt de dierenboot.

De knalgele boot naar Planckendael staat vol dierenbeelden: een zebra, giraffen, een neushoorn. Echt leuk gedaan: zo begint de pret hier al voor de kinderen. Tijdens het rustige tochtje beslissen we dat Spring-in-‘t-veld vandaag mijn persoonlijk gids zal zijn. Hij kent het dierenpark op zijn duimpje, dat heb je als je er je hele leven wekelijks met opa en oma op bezoek gaat bij je beste vrienden, de dieren.

En dat blijkt een fantastisch idee: ik heb mijn eigen –eigengereide- gids die met in een recordtijd de leukste dingen laat zien: ‘geheime’ wegjes, alternatieve routes, de leukste speeltuinen en vooral een hele rits babydiertjes. Een babytoekan die je op een tv-scherm kan zien, kleine struisvogels, een allerschattigst sneeuwluipaardje Laïla genaamd, leeuwenwelpjes, een lief lichtbruin bizonnetje en ga zo maar door. Ik betaal mijn gids met een ijsje.

Op de terugweg zijn we het er samen roerend over eens dat Mechelen inderdaad een stad op kindermaat is. Alleen moeten ze nog kindergidsen in dienst nemen. Wij kennen er een paar goeie en weten dat ze qua verloning haalbare ‘ijsen’ stellen…

PRAKTISCH

De tentoontelling 'Trein,trein, trein' loopt nog tot 9 januari 2011. Alle info op www.speelgoedmuseum.be

Een overzicht van wat Mechelen Kinderstad precies inhoudt, vind je op www.mechelenkinderstad.be