Lopen Nederlanders storm voor moderne kunst?
Onlangs was ik op reportage in Oostende. Het was een zonovergoten dag, de stranden en boulevards liepen vol. Kortom, een topdag aan zee. Voor de reportage trok ik echter niet alleen langs de zonnige boulevard en de gezellige winkelstraten. Op het programma stond ook een bezoek aan het museum voor moderne kunst, MuZee.
En daar merkte ik het... er waren bezoekers die opvallend talrijker aanwezig waren en die steeds net iets langer bij een bijzondere Ensor, Spilliaert of Permeke bleven staan dan anderen... en het waren allemaal Nederlanders!
Even langswandelen, langs links aanschouwen, wijsvinger op de kin, beetje dichter komen, de textuur bestuderen, terug achteruit, ook eens langs rechts bekijken... Het was prachtig om te zien.
Een paar dagen later in het Gentse S.M.A.K. hoorde ik hetzelfde verhaal van een dame van de toeristische dienst. “Moderne kunst? Ze zijn der zot van, de Nederlanders!”
Een vluchtige indruk of echt waar? Onderzoek toont eerder het tegendeel aan, namelijk dat Nederlanders slechts matig geïnteresseerd zijn in museabezoek, maar dat ze liever terrasjes doen en shoppen. Voor mij vormt de combinatie van die drie in elk geval de ideale citytrip. En voor u?
Nederland heeft mooie musea, maar niet zo'n museacultuur als in Duitsland en Belgie. Waarom? Ik weet het niet. Wel komen er particuliere initiatieven tot stand als de Hermitage in Amsterdam. Maar waarschijnlijk zullen vele toeristen er van genieten.
Kunst moet na mijn mening dicht bij de mensen. En misschien meer kunst op straat!!! En lagere en hogere kunstvormen dichter bij elkaar. Ik houd van de breedste manier van kunst genieten. Van tatouage kunst tot opera tot moderne kunst.
Maar je moet mensen inpakken met een verhaal. En de populaire media heb je hiervoor zeker nodig.