Vlaanderen in 't Echt

Ik beken...

Ik beken...

…dat ik niet zo van strips houd. Nee, ik was niet zo’n kind dat Suskes en Wiskes verslond of, zoals mijn broertje, elke zaterdag bij de deurmat lag om de nieuwe Donald Duck op te vangen. Geef mij maar een boek van Roald Dahl of een nieuwe barbiepop. Dus je kunt begrijpen dat ik niet direct stond te springen toen ik eind vorig jaar vernam dat Brussel in 2009 geheel in het teken zou staan van het stripverhaal. Een heel jaar lang tentoonstellingen en evenementen over strips in onze Europese hoofdstad.

Candy candy

Maar goed, schouders eronder, ik ben me maar eens gaan verdiepen in de stripmaterie. Verbazing alom: het bleek een feest der herkenning te zijn! Neem bijvoorbeeld de tentoonstelling ‘20 jaar Manga in Europa’. Wie keek 20 jaar geleden niet naar ‘Candy Candy’ en ‘De avonturen van de familie Robinson’ (‘Met in de hoofdrol: Tamar Baruch’)? Precies, die tekenfilmfiguurtjes met grote ogen en heftige gezichtsuitdrukkingen. Je kunt nu de hele geschiedenis van de mangastrip bekijken in het Belgisch Stripmuseum.

Blauwe jeugdvrienden

Daar kwam ik trouwens ook oog in oog te staan met een oude blauwe jeugdvriend. Als zij op de televisie waren, had mijn moeder geen kind aan me heb ik me laten vertellen. Genoeg te beleven dus in Brussel dit jaar, ook als je geen stripfanaat bent. O, ja: speciaal voor de Suske en Wiske liefhebbers heb ik nog deze tip.

Lees ook het artikel van Kaat over het stripjaar in Brussel én de stripzomer in het Waasland.

Lees ook

blog comments powered by Disqus